به من نگو دوسِت دارم، که باورم نمی شه!

 

 

در باب کاریکاتورهای توهین آمیز پیامبر

 

این اولین بار نیست که رسانه های فرانسه ، عقاید و علائق مسلمانان را به سخره می گیرند. این بار در حالیکه مدت زیادی از آشوب های ماه نوامبر نمی گذرد و تمام هم و غم رسانه ها بر آشتی دادن جوانان شورشی- که اکثرا عرب و مسلمان بودند- با جامعه و فرهنگ فرانسه بود، روزنامه ها و تلویزیون به نام آزادی بیان کاریکاتورها را به نمایش گذاشتند وهمچنان می گذارند و نشان می دهند که برای احساسات و علائق یک سری از شهروندانشان-  که مسلمان ها باشند - اهمیتی قائل نیستند.  نه تنها کاریکاتور های دانمارکی را چاپ کردند و نشان دادند بلکه سری جدیدی نیز تولید کردند و حتی مجله چارلی هبدو شماره مخصوصی را به این موضوع اختصاص داد و کاریکاتورهای توهین آمیز جدیدی چاپ کرد. کشوری که شعارش آزادی برابری و برادری است و فریاد «همه با هم برابرند و فرانسه همه را دوست داردّ» ش گوش فلک را کر کرده براحتی به مسلمانها می گوید :« ناراحت شدید؟ ما کاری می کنیم که ناراحت تر شوید». و این در حالی است که کوچکترین توهینی به یهودی ها خشم مقامات، رسانه ها و مردم را بدنبال دارد. بقول کُلوش ،کمدین فرانسوی، «همه با هم برابرند اما بعضی برابر ترند!»

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/٢۸
تگ ها : رسانه


Netizen اولین مجله راجع به وبلاگ و وبلاگنویسی

 

خیلی دلگرم کننده است که مجله ای در دست بگیری که از اول تا آخرش مربوط به تحقیقت باشد! دو روز پیش اولین شماره ماهنامه  Netizen به بازار آمد و منی که در این چند سال یک سانتیم از پولم را برای خرید مجله در جیب فرانسوی ها نریخته بودم با طیب خاطر ۵ یوروی نازنین [  ۹۰, ۴ البته] را تقدیم کردم. نوش جانشان، چرا که پر است از مطالب جالب راجع به وبلاگ که با ساعت ها وبگردی هم نمی شود پیدایشان کرد. یادم می اید سردبیر لوموند دیپلماتیک ) ایگناسیو رامونه (که به دانشکده مان آمده بود می گفت اطلاعاتی که بطور مجانی در اختیار مردم قرار می گیرند نمی توانند جامع و کامل و معتبر باشند چرا که روزنامه نگاری که برای تهیه کردن و ارائه خبر هزینه ـ وقت،انرژی،پول ـ  کرده نمی تواند آنرا مجانی تقدیم کند [نقل به مضمون] . واقعا حالا حرفش را بهتر می فهمم. روز تا شب کلی « متا وبلاگ» انگلیسی فرانسه و فارسی می خوانم اما هیچکدام اینهمه اطلاعات مفید ارائه نمی کنند.

این مجله توسط کله گنده های وبلاگستان فرانسوی وشهروندان معمولی نوشته می شود و در مقدمه اش آمده که شاید در دنیا اولین مجلهء کاغذی است است که درمورد وبلاگ چاپ می شود. هدفشان هم مطالعه وبلاگ و بطور کلی حرف زدن افراد روی اینترنت است. این شماره راجع به سیاست و وبلاگ است  و با چند تا از سیاستمداران وبلاگدار مصاحبه کرده است.طرح روی جلد هم از که من از اینجا برداشتم عکسهایی از سیاستمداران فرانسوی است با عنوان « وقتی وبلاگها سیاست را تکان می دهند!». این مجله قصد دارد راهنمایی در دنیای غنی و پیچیده وبلاگ و کمکی برای درک مفاهیم و پیشرفتهای منفی یا مثبت این پدیده باشد.

 

وبلاگ مجله Netizen

  

 

 

  
نویسنده : ; ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/۸
تگ ها : وبلاگ


خلاصه ای از یک کتاب فرانسوی در مورد وبلاگ ـ قسمت سوم

وبلاگ، پاسخی به نیازهای روحی

Dolores Tam در یادداشتی مینویسد: «سایبرنارسیسیسم پدیده ای است که بعضی ها خوب می شناسندش و از آن پرهیز می کنند و بعضی دیگر مغلوبش می شوند.» در واقع می توان دلایل زیادی پیدا کرد که افزایش تعداد وبلاگ نویسان را توضیح می دهند:

ـ رضایت از خود: بعضی ها احتیاج دارند احساس کنند که در مرکز توجهات قرار گرفته اند و بقیه آنها را به حساب می آورند. عمومی کردن نظرات، تفکرات و رفتارشان که به نظر خودشان بسیار مهمند آنها را ارضاء می کند.

ـ نیاز به تایید شدن در بطن جامعه : افراد برای اینکه ثابت کنند وجود دارند و یک چرخ دندهء ساده یا عضو سازمانی نیستند، می توانند با استفاده از وبلاگ نشان دهند در چه مواردی با بقیه فرق می کنند واز بقیه تمییز داده می شوند. این مورد بر خلاف مورد قبلی که افراطی به نظر می آید ،نسبتا شایع تر است.

ـخواننده خود شیفته یا نارسیسیستیک*: اینبار خود را در جای خواننده وبلاگ قرار دهیم. خواندن وبلاگ می تواند نگرشی اطمینان بخش در خواننده ایجاد کند. Jean Philippe Morin می گوید : « در اینجا یک تناقض به چشم می خورد. این افراد که حتی به همسایه خود بی توجهند، به خواندن زندگی دیگران روی وبلاگ اهمیت می دهند. چرا؟ چون خودشان را در این جا پیدا می کنند، شناخت خود در خودِ دیگری. ما فقط وبلاگهایی را می خوانیم که به ما شبیهند. خود شیفته خود را در چشمه اینترنت نگاه می کند تا تصویری از خود بیابد. بجای روبرو شدن با یک همسایه عجیب و ناشناس، ترجیح می دهد خود را در شخصیت یک وبلاگ نویس بیابد و این یک رابطه بهداشتی، بدون تماس و از راه دور است. دوره دوره «ارتباط» است، دوره نارسیسی که باتصویری که گمان می کند خودش است، هیپنوتیز میشود.

ـ وسیله گریز: وبلاگ نه تنها مکانی برای حرف زدن و خلاقیت است، بلکه نوعی راه گریز است. حضور در اینترنت باعث می شود ممنوعیت هایی که قبلا وجود داشتند ار میان بر داشته شوند. این رفع ممنوعیت بنظر(John Suler The online Disinhibation Effect, 2002) به خاطر موارد زیر است:
• بی نام بودن: وبلاگنویس می تواند تحت نام مستعار بنویسد.
•نامرئی بودن:نویسنده رابطه رو در رو با خواننده ندارد.
•همزمان نبودن : نوشتن و خواندن وبلاگ لزوما بطور همزمان انجام نمی گیرد.
• همسطح بودن : در تماس های اینترنتی تفاوت ها و فاصله های دنیای واقعی از بین می رود و همه از یک امکان صحبت کردن برخوردارند.
البته واضح است که این عوامل خاص اینترنت نیستند.

ـ نیاز تقسیم با دیگری: وبلاگ می تواند وسیله اجتماعی شدن شود. وبلاگنویس هایی که علائق مشترک دارند اجتماعاتی را برای بحث و تبادل تشکیل می دهند. خود آگاهانه یا غیر خود آگاهانه، نظرات خوانندگان و تبادل نظر با دیگروبلاگنویسان چیزی است که وبلاگنویس انتظار دارد.


*نارسیس:شخصیت اسطوره ای که خود را در چشمه ای نگاه می کند ، شیفته خود می شود و تبدیل به یک گل می شود که در فارسی نرگس می نامیم.

  
نویسنده : ; ساعت ٥:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/٥
تگ ها : وبلاگ