٨٧ مبارک!

haftsin

من بر خلاف کسانی که فکر می‌کنند تبریک گفتن سال نو کاری کلیشه‌ای و تکراری است، تبریک گفتن و شنیدن و خواندن را دوست دارم که معمولا هم با کلی آرزوهای خوب همراه است. البته بشود خلاقیت به خرج داد و جملات تکراری رادیو تلویزیون و روزنامه ها را تکرار نکرد چه بهتر.

 این آخر سالی به این نتیجه رسیدم که داشتن حس خوب نعمت بزرگی است. هر قدر هم که ندار باشی اگر از داشتن و بودن و اتفاقهایی که برایت افتاده حس خوبی داشته باشی، دارا هستی. این در نظر گرفتن جنبه‌های خوب یک قضیه حرف جدیدی نیست اما کار آسانی هم نیست و آرزوی امسال منست برای خودم و همه شما. 

 اول فروردین ما امسال مطابق شده با روز شادی مسیحیها (سه روز قبل از عید پاک). بنا به اعتقاد آنها امروز مسیح در باغ زیتون «شام آخر» را با حواریونش می‌خورد و فردا جمعه توسط یهودا لو می‌رود و به صلیب کشیده می‌شود. امروز اما روز جشن است چرا که امروز بود که مسیح برای اولین بار نان و شراب را به حواریونش داد و گفت «بخورید این جسم و جان منست» و بدین ترتیب سنتی را که نمی‌دانم فارسیش چه می شود ( eucharistie)  و به موجب آن مسیحیها هر یکشنبه در کلیسا نان مقدس از دست کشیش می‌خورند، به وجود آورد. به نظر من مسیحی‌ها در باورهای مذهبیشان خیلی خوب از وقایع بد خوبیهایش را بیرون می کشند. در همین باغ زیتون بود که مسیح لو رفت و می‌توانست روز عزایی باشد اما آنها روی جنبه خوب قضیه تکیه می‌کنند. یا به صلیب کشیده شدن مسیح که آن را مایه بخشش گناهان می‌دانند. کاری به غلط یا درست بودن این باورها از دید یک مسلمان ندارم، برجسته کردن عناصر مثبت یک حادثه غمناک برایم آموزنده است.

 من مصادف شدن این دو مناسبت را به فال نیک می‌گیرم و سالی پر از حسهای خوب آرزو می‌کنم برای همه کسانی که نوروز را جشن می‌گیرند؛ مخصوصا برای شما و همه کسانی که دوستشان دارید.

عکس از موزه ارتباطات

  
نویسنده : ; ساعت ۱:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱/۱
تگ ها : یاد