استفاده های مختلف از کامنتدونی

 

یکی از بحثهایی که در مطالعه فناوری ارتباطات و اطلاعات مطرح است اینست که مردم واقعا بااین فناوریها چه می‌کنند. آیا فقط همان استفاده‌ای را می‌کنند که طراح برای ابزار یا سرویس در نظر گرفته است؟ جواب اکثرا "نه" است. یعنی مردم از فناوریها استفاده‌ای بعضا کاملا متفاوت از هدف منظور شده می‌کنند. این خاص فناوری اطلاعات و ارتباطات نیست. قوه خلاقیت باعث می‌شود که مردم استفاده‌هایی کاملا متفاوت از استفاده‌‌های پیش‌بینی شده بکنند. مثلا چنگال را که برای خوردن غذا طراحی شده است به عنوان تقویت‌کننده آنتن تلویزیون استفاده می‌کنند یا برای سوراخ کردن چیزی یا شکل انداختن روی خمیر بازی یا خمیر شیرینی.

 استفاده از کامنتدونی وبلاگ هم حکایتی مشابه دارد. کامنتدونی طراحی شده بود که خوانندگان نظرهایشان را راجع به مطلب نوشته‌شده بگویند. فضایی بود برای گفتگو راجع به بحث مطرح شده. اما عملا می‌بینیم که خواننده ها با اهدافی متفاوت استفاده‌های متفاوتی از این سرویس می‌کنند و به قول نظریه پردازان فرانسوی آن را به تصاحب خود در می‌آورند (appropriation).

هر چند که در تزم قرار نبوده به بررسی این موضوع بپردازم اما حرفهایی که وبلاگ نویسان مصاحبه‌شونده‌ام در این‌باره زدند خیلی برایم جالب بود و کامنتی که منیر در یادداشت قبلی گذاشت من را بر آن داشت که درباره تنوع هدف و استفاده از کامنتدونی بنویسم.

-         یک هدف از کامنت گذاشتن همان هدف کلاسیک است که نظر دادن راجع به مطلب فرد است: موافقم، مخالفم، این طوری هم می‌شود به قضیه نگاه  کرد یا فکر کرد، تجربه من اینست و غیره. که می تواند با استدلال و منطق گفته شود یا با فحش و فضیحت و تحقیر و توهین به وبلاگ نویس یا کس دیگر. گاهی هم ترکیب این دو.

-         مورد دیگر کامنت گذاشتن برای حفظ دوستی است. دوستی‌یی که قبل از بلاگ‌نویسی وجود داشته یا ضمن وبلاگ‌نویسی به وجود آمده. برای اینکه بگوییم دیدمت. دارمت. حواسم به تو هست. برایم مهمی. برای این که رابطه‌مان را با وبلاگنویس محکمتر کنیم. این نوع نظر گذاشتن معمولا جمله‌هایی کوتاه است در باره متن.

-         مورد دیگر اینست که خوانندگان استفاده‌ای را که از چت یا ایمیل یا تلفن می‌کنند از کامنتدونی می‌کنند و کامنتهایی می‌گذارند که ربطی به نوشته وبلاگ ندارد. یکی از مصاحبه‌شوندگان می‌گفت که یکهو ساعت دو شب برای دوستانم کامنت می‌گذارم فلانی دوستت دارم، عاشقتم. یا بعضیها که احوال‌پرسی می‌کنند یا خبری می‌دهند یا درخواستی می‌کنند. الیزه می‌گفت گاهی پیش می آید که با دوستان در کامنتدونی وبلاگ دوستی جمع می‌شویم و صحبت می‌کنیم.فردا صبح می‌بینی ششصد هفتصد تا کامنت جمع شده!

-         مورد دیگر هم که معرف حضور همه وبلاگنویسان هست: تبلیغ. برای وبلاگ یا سایت یا امضای اعتراض نامه و غیره.

من مطمئن نیستم که این فهرست کامل باشد چون فعلا دقت لازم را روی موضوع نکرده‌ام. شاید مطهره که در این زمینه تحقیق کرده بیشتر بداند. ممکن هم هست که چند تا از این اهداف با هم مد نظر کامنتگذار باشد. اما چیزی که مسلم است اینست که خوانندگان فضای صحبت کردنی را که به میمنت کامنتدونی به وجود می‌آید تصاحب می‌کنند (یا مال خود می کنند، گویا هست؟!)  و استفاده‌ای از آن می‌کنند که خودشان تمایل دارند و نه آنچه برای این سرویس پیش‌بینی شده بود. این در مورد تمام فناوریها  از جمله فناوریهای ارتباطات و اطلاعات صادق است.

مرتبط :   نیمچه فلسفه کامنت نویسی

  
نویسنده : ; ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱۳
تگ ها : وبلاگ