روانشناسی وبلاگ‌های نوجوانان فرانسه

 نوجوانان فرانسوی (١۷ـ ١۲سال) اکثریت جمعیت وبلاگنویس فرانسوی را تشکیل می‌دهند. نتی‌زن ماه مارس به بررسی پدیده وبلاگ نوجوانان پرداخته و من از آنجا که کمتر چیزی در مورد روانشناسی وبلاگ خوانده‌ام، خلاصه یکی از این مقالات را که در این باره است در اینجا می‌آورم.

 

وبلاگ اتاق مجازی نوجوانان

می‌گویند وبلاگ خاص نوجوانان است چرا که بوسیله آن می‌توانند در خارج از دنیای بزرگسالان و والدینشان زندگی کنند. با این حال من فکر می‌کنم این نوجوانان مخفیانه آرزو می‌کنند که پدر و مادر وبلاگشان را بخوانند و با آنها صحبت کنند. این دفترچه خاطرات اینترنتی قبل از هر چیز مشکلات ارتباطی موجود بین افراد خانواده را نشان می‌دهند، اما نمایانگر خانواده‌هایی هم هستند که اعضائش همه چیز را به یکدیگر می‌گویند. بنابران وبلاگ می‌تواند وسیله‌ای برای فرار کردن از این کنترل پدر و مادر و نشان دادن خود به ‌طورعمومی باشد.

نوجوان به وسیله وبلاگ می‌تواند به نوعی رنجش را به نمایش بگذارد. مثل کلمانس ١۴ ساله که قبل از خودکشی روی وبلاگش نوشت قصد انجام چه کاری را دارد. نوجوان می‌تواند استفاده ناامیدانه یا برعکس کاملا مثبت از وبلاگ بکند. چرا که د رسنی است که باید تصویر کودکی را کنار بگذارد و به طرف بزرگسالی قدم بردارد. نوجوان این نیاز را در خود حس می‌کند که بطرف گروهی برود که مانند پاکت نامه اورا در بر بگیرد. او در وبلاگ می‌تواند چیزی از این میل در گروه بودن را پیدا کند و آن را برجسته کند: در عکس‌ها خود را بین دوستانش یا ستارگان مورد علاقه‌اش نشان می‌دهد یا اتاق گفتگو باز می‌کند. در سنی که نوجوان از تصویر خود رنج می‌برد وبلاگ این امکان را در اختیار او قرار می‌دهد که با تصویر وجود داشته باشد. این شاید نوعی خود عریانی سالم است، نوعی تعالی است، وسیله‌ایی برای یادآوری اینکه چه هستند، بی‌خجالت و بدون آرایش.

بسیاری از نوجوانان و حتی بزرگسالان از تصاویر بت‌ می‌سازند تا بر اضطراب‌های ناشی از جدایی فائق شوند. در حالیکه توهم‌ها، فشارهای تهاجمی و فشارهای مرگ را تجربه می‌کنند، تصویر برای آنها وسیله باقی ماندن در زندگی است. خوددرمانی با وبلاگ از همین جا ناشی می‌شود: من ناراحتی‌هایم را توضیح می‌دهم اما حداقل بوسیله ناراحتی‌هایم وجود دارم! افراد جستجو می‌کنند و با کمبودها سرگرم می‌شوند تا چیزی از این خلا را پیدا کنند، چرا که در این حوزه مجازی مقوله ای از این «چیز دیگر» وجود دارد. پس وجود وبلاگ تنها در آیینه بودن خلاصه نمی‌شود. وبلاگ به ‌دلیل همین «چیز دیگر» روانی باعث می‌شود که وبلاگنویس بطور روانی از بعضی اجبارها یا ممنوعیت‌ها رهایی پیدا کند. قرار دادن بخشی از ممنوعیت‌ها یا ترسها در دنیای مجازی می‌تواند تاثیرات مثبتی در واقعیت زندگی واقعی داشته باشد. بعد از سعی بسیار برای فرار از واقعیتی سنگین، وبلاگنویس به لطف دنیای مجازی می‌تواند خود را برای زندگی از نوع دیگر در دنیای حقیقی آماده کند. واضح است که توسل به وبلاگ بیانگر نه تنها جستجوی بهترین احساس نسبت به خود است، بلکه نیاز به پر کردن خلائی است که از آن حرف می‌زدم.

Michael Stora  ،نویسنده این مطلب ،روانشناس و روانکاو کودکان و نوجوانان است. او علاقمند به تحقیق در مورد بازی‌های  ویدئویی و تاثیرات آنهاست. کتابش «درمان به وسیله دنیای مجازی» دامنه کارش رانشان می‌دهد و توضیح می‌دهد که « وارد عمل شدن در دنیای مجازی می‌تواند تاثیرات درمانی داشته باشد.»

عکس از وبلاگ نتی‌زن

  
نویسنده : ; ساعت ٥:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱/۱٤
تگ ها : وبلاگ ، بیان خود