خوددرمانی با وبلاگ

وبلاگ‌خوانهای حرفه‌ای حتما کم و بیش با این نوع جملات برخورد کرده‌اند:‌" دلم گرفته بود. گفتم اینجا بنویسم و راحت شوم. " یا " آخیش .نوشتم راحت شدم."  نوشتن در وبلاگ برای تخیله شدن فقط مخصوص وبلاگهای از-خود-نویس نیست. وبلاگهایی که در مورد مسائل اجتماعی، اعتقادی،‌ ادبی،‌ علمی و... می‌نویسند هم گاهی از این موهبت وبلاگی استفاده می‌کنند و دلتنگی یا درددلشان را در وبلاگ می‌نویسند. بررسی این مساله برای من خیلی جالب است. اینکه ما از فناوری جدید (در اینجا اینترنت) استفاده می‌کنیم و در وبلاگها و سالنهای گفتگو از غصه‌ها و نگرانیها و رنجهایمان می‌نویسیم تا هر کسی دلش خواست بخواند و احیانا لطف کند و نظر بگذارد و ما احساس آرامش کنیم.

 


چند روز پیش که داشتم روی اینترنت در همین باره جستجو می‌کردم نظری که پای یک مطلب وبلاگی گذاشته شده بود توجهم را جلب کرد.  با آدرسی که از وبلاگش گذاشته بود وارد وبلاگش شدم که یکی دوسالی است که به امان خدا رها شده است. نویسنده دکترای روانشناسی دارد و یادداشتش درباره خوددرمانی با وبلاگ بسیار جالب بود (یادداشت به زبان فرانسه است). در کمال ناامیدی برایش ایمیلی فرستادم و بیست و چهار ساعت نشده جوابم را داد که خیلی متمایل است که با هم گفتگو کنیم. دو روز بعد کلی با هم تلفنی حرف زدیم.

 


از نکات جالبی که در وبلاگش نوشته و در گفتگو هم خوب توضیحش را داد تاثیر " آیینه اجتماعی" یا نگاه دیگران است که وبلاگنویس - حتی اگر انکارش کند- بطور مداوم  به آن توجه می‌کند و خودش را در آن نگاه می‌کند. نگاه دیگران به  نوشته‌های ما، چه نظر بگذارند چه سکوت کنند، نوعی تایید اجتماعی است. همین به رسمیت شناخته شدن می‌تواند از نظر روحی مفید باشد. بعدها بیشتر در این باره می‌نویسم.

 


صحبت از درد و رنج روی وبلاگ فقط محدود به دردهای روحی نیست. بیان دردهای جسمانی هم جای بزرگی روی وبلاگها دارند. از سرماخوردگی گرفته تا بیان انواع معلولیتها. اما چیزی که روی وبلاگهای بیماران مبتلا به بیماریهای سخت قابل تامل به نظر می‌آید اینست که بیشترشان بسیار عادی به بیان دردهای جسمیشان می‌پردازند. دردها و درمانهای سخت و دردزا و مشکلات ناشی از بیماری گاهی حتی با طنز همراه می‌شوند. آیا این نوعی درمانجویی نیست؟ من فکر می‌کنم این گونه وبلاگنویسی در درجه اول کمک می‌کند که بیماری برای خود وبلاگنویس عادی‌تر شود. بعد هم به نوعی دردی را که حتی خیلی‌ها نمیدانند چیست با بقیه تقسیم می‌کند. این فناوری جدید چه امکاناتی که به آدم نمی‌دهد.

  
نویسنده : ; ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱/٢٠
تگ ها : وبلاگ