چند نکته ارتباطی پیرامون انتخابات فرانسه

انتخابات ریاست جمهوری فرانسه به پایان رسید و سارکوزی رییس جمهور شد و جهان یک قدم به بوشی و برلوسکونی‌یی شدن نزدیکتر شد. تفسیر سیاسی این انتخابات باشد به عهده سیاستمداران و سیاست‌شناسان. من از چند نکته‌ای که حین و بعد تبلیغات توجهم را جلب کرد می‌نویسم.

 

ـ برابری زمان صحبت نامزدها : طبق قانون شورای عالی صدا وسیمای فرانسه تمام شبکه‌های رادیو تلویزیونی موظف بودند زمان یکسانی را به ارائه خبر از دوازده نامزد اختصاص دهند. یعنی هیچ شبکه‌ای حق نداشت زمان بیشتری درباره فلان نامزد خبر یا برنامه پخش کند. تنها شبکه رادیویی که رعایت نکرد هم جریمه شد. خود شبکه‌ها هم مدام تکرار می‌کردند که ما قانون برابری زمان صحبت کردن نامزدها را رعایت می‌کنیم و هر ‌از ‌چندگاهی اعلام می‌کردند که زمان محاسبه شده توسط شورای عالی صدا و سیما برای شبکه ما درمورد فلان نامزد اینقدر بوده و در مورد آن‌یکی نامزد آنقدر.

 

 اهمیت دادن شورای عالی صدا و سیما به این موضوع و تاکید رسانه‌ها بر اعلام اینکه ما این برابری رارعایت می‌کنیم برای من جالب بود. رسانه‌ها متهمند به حمایت شدن توسط سیاستمداران و دستکاری افکار و ...   این قانون شگردی است برای اینکه به مردم بگویند ما بین هیچکدام از نامزدها فرق نمی‌گذاریم و بی‌طرف هستیم. که البته در جای خودش پسندیده است. اما باید دید که آیا در محتوا هم همین بی‌طرفی رعایت شده؟

 

- تکنیک سارکوزی مقابل خانم رقیب: ماهها قبل خبرنگاری از سارکوزی پرسیده بود اگر به دور دوم انتخابات بروید فکر می‌کنید رقیبتان که می‌شود؟ او هم با خنده گفته بود " می‌ترسم که یک زن باشد!" و همین حرف داد خیلی‌ها را درآورده بود که سارکوزی روایال را تحقیر کرده‌است. در خود حزب سوسیالیست، حزب سگولن روایال، لوران فابیوس که نامزد دیگر حزب بود زمانی ‌که صحبت از نامزدی سگولن شد، اعلام کرد " پس کی بچه‌ها را نگه دارد؟" که البته بعدا تکذیب کرد. اما این حرف در رسانه‌ها و بین مردم سروصدای زیادی کرد که جای تاسف دارد که یک سیاستمدار عالی‌رتبه فکر می‌کند زن باید بنشیند و بچه‌داری کند. جمله قصار دیگری هم از یکی دیگر از سوسیالیستها، ژان لوک ملانشون، در انتقاد از نامزد شدن روایال گفته : " انتخابات ریاست جمهوری کنکور زیبایی نیست".

 

 این حرفهایی که در افکار عمومی فرانسویها نشان بی‌احترامی به زن محسوب می‌شوند را سارکوزی از خیلی وقت پیش بر خود حرام کرد. خوب می‌دانست که هر نوع بی‌احترامی به روایال به ضررش تمام می‌شود و بنابراین سعی کرد همیشه تصویری که ازخودش در اذهان عمومی می‌سازد همراه با احترام به رقیبش که از قضا یک زن است باشد. به خاطر همین هم همیشه جلوی دوربینها و میکروفنها اعلام می‌کرد که من به خانم روایال احترام می‌گذارم. مسلما اگر رقیبش مرد بود هربار این جمله را تکرار نمی‌کرد. در بحث دو نفره‌شان هم که چند روز پیش از دور دوم انتخابات صورت گرفت هر چه سگولن رفتار تهاجم‌آمیز داشت و داد و قال کرد و وسط حرف سارکوزی پرید، او آرام گوش کرد و مقابله به مثل نکرد. مفسری می‌گفت که سارکوزی می‌دانست اگر او هم مثل روایال رفتار کند باخته است چون در دید مردم فرانسه تندی کردن مرد با زن به شدت مطرود است. 

 

-و اکنون ... قهرمان سازی :من که قبل از انتخاب شدنش ندیده بودم. اما از زمانی که سارکوزی انتخاب شده رسانه‌ها شروع کرده‌اند به شرح بیوگرافیش از یک دیدگاه خاص : از بچگی با محرومیتهای عاطفی و غیره مواجه بوده و با انتخاب شدنش انتقامش را از زندگی گرفت. پدرش در سن پنج سالگی نیکولا مادر و سه فرزندش را ترک می‌کند و زندگی سخت شروع می‌شود.  نیکولا که فرزند کوچک خانواده بوده خیلی هم محبوب مادرش نبود. برادرهایش همیشه بر او بزرگتری می‌کردند. جوانتر که بوده در حزب شیراک جای خیلی خوبی نداشته و بقول خودش "یک نفر علیه همه" بوده. زنش به او خیانت کرده و او هم به زنش خیانت کرده و زندگی خصوصیش دچار مشکلات زیادی بوده که از دید دوربینها مخفی نمانده. به عنوان وزیر کشور هم میانه خوبی با شیراک و شیراکیها نداشته. با این حال او یک تنه جنگیده و جنگیده تا به ریاست یک کشور رسیده.

 

اینها خلاصه‌ای از چیزهایی بود که برای ترسیم سیر صعود سارکوزی این ور و آن ور می‌بینیم و می‌شنویم. آدم یاد قهرمانهای ورزشی می‌افتد یا هنرمندان سینمایی که یک جایزه مهم گرفته‌اند و باعث افتخار کشورشان شده‌اند و حالا باید از آنها ستاره ساخت. بله مردم بدانید که رییس جمهورتان از هیچ شروع کرده. فرزند یک مهاجر مجارستانی است و بدخواهان زیادی هم دارد اما سفت و سخت ایستاد و حقش را گرفت. به قول نیلوفر که در مطلب قبلی نظر گذاشته بود آدم یاد برنامهٔ‌ نوول استار* می‌افتد. رسانه‌ها دارند به کجا می‌روند؟

 

*ترجمه‌اش می‌شود ستاره جدید. برنامه‌ایست که چند جوان با هزار بدبختی به آن راه می‌یابند که آواز بخوانند و بالاخره یک نفر با رای مردم به عنوان ستاره جدید آسمان آواز انتخاب شود. کمی که در اصلش فکر کنیم می‌بینیم فرق چندانی هم با انتخابات ریاست جمهوری ندارد!

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٢/۱٩