دعوت به همکاری

من همچنان که دارم سوالات مصاحبه با وبلاگنویسها را آماده می‌کنم و مواردی را که در تحلیل وبلاگها باید در نظر بگیرم سبک سنگین می‌کنم، می‌گردم که وبلاگهایی را که با معیارهایم جور در می‌آیند و می‌توانند به سوالات تحقیقم پاسخ دهند پیدا کنم. خدا می‌داند تا به حال چند صد وبلاگ را جوریدم. همین جا بگویم که من تا به حال فکر می‌کردم که تعداد وبلاگهای خاطره نویس بر همه انواع دیگر می‌چربد. اما در همین جستجوها فهمیدم که نه. تعداد آنهایی که کپی پیست می‌کنند یا شعر و متن ادبی دیگران را در وبلاگشان تایپ می‌کنند (اکثرا هم بدون نام نویسنده) خیلی زیاد است: شعرهای عاشقانه، درغم یار ، یا ناله از جفای روزگار، در ستایش خدا، امید به زندگی و ... یعنی طرف نمی‌آید حرف یا شرح حالش را با زبان خودش بنویسد. بلکه آن را با نوشته‌‌های آماده بیان می‌کند. شاید هم حرفی برای گفتن ندارد. به هر حال بررسی این موضوع هم جالب است.

 

با این همه گشتن هنوز نتوانسته‌ام به تعداد کافی وبلاگ پیدا کنم. اولش فکر می‌کردم ده وبلاگ کافی است اما واقعیت اینست که قوانین دانشگاهی برای یک تز به کمتر از سی مورد رضایت نمی‌دهند. وقتی ایمیل استادم را خواندم که اقلا سی نفر را باید پیدا کنی، اول دو دستی زدم توی سرم بعد شروع کردم به ایمیل زدن به وبلاگنویسهایی که قبول کرده بودند با من مصاحبه کنند. ازشان خواستم که وبلاگ نویسهای خاطره نویس را به من معرفی کنند. این روش گویا روشی شناخته شده است که از مصاحبه شوندگانت بخواهی که افراد نظیر خود را معرفی کنند. در کتابی خواندم که اسمش روش نزدیک به نزدیک* است. (البته اگر در فارسی ترجمه دیگری دارد و ترجمه من باعث خنده می‌شود لطفا بگویید!). اینطوری کلی پیشرفت کردم. همینجا از همه کسانی که کمکم کردند، اعم از وبلاگنویس و وبلاگ ننویس،  ممنونم. یک مدتی کمبود وبلاگ نویس مرد پیدا کردم. یعنی مثلا سه چهار نفر وبلاگ نویس مرد در فهرستم بود و ده دوازده تا زن. من هم برای برادران وبلاگ نویس و وبلاگ خوان متعهد ایمیل می‌زدم که آیا مرد وبلاگنویس خاطره نویس می‌شناسند؟ موفقیت زیادی در این زمینه کسب نشد و داشتم یواش یواش به این نتیجه می‌رسیدم که حتما باید برای پیدا کردن وبلاگنویس مرد سراغ وبلاگنویسان زن بروم! که نوید را پیدا کردم که پنج تا بلاگنویس مرد توپ معرفی کرد که همه به کارم آمدند و کمی از تنگدستی بیرون آمدم. 

 

حالا به ذهنم رسید که در اینجا بنویسم و از همه وبلاگ خوانها بخواهم که چنانچه وبلاگ(های)ی را با مشخصات زیر می‌شناسند به من معرفی کنند. تازه این هم یک روش اوریژینال برای پیدا کردن مصاحبه شونده‌هاست که حتما در تزم به آن اشاره خواهم کرد!

 

- وبلاگ بیشتر خاطره نویسی باشد. یعنی بیشتر خاطره بنویسد و اگر هر از چند گاهی چیزهای دیگری هم نوشت مهم نیست. در ضمن خاطره نویسی از خود باشد. یعنی مثلا وبلاگ مامان و باباها که از بچه‌هاشان می‌نویسند به کار من نمی‌خورد.

 

- اقلا از فروردین- اردیبهشت پارسال تا فروردین- اردیبهشت امسال وبلاگ نویسی کرده باشد.

 

- کامنتدونیش را بطور دائمی نبسته باشد. ( اگر گاهی می‌بندد مهم نیست)

 

- ترجیحا به دریافت کامنت و تعداد بازدید کننده‌ها اهمیت بدهد. اگر از آنهایی باشد که برای بقیه وبلاگها کامنت می‌گذارند "به من سر بزن" که چه بهتر.

 

از همه کسانی که کمکم می‌کنند بسیار ممنونم.

*پ. ن. (با تاخیر فراوان): با تشکر از آپاچی عزیز که گفت نام این روش "نمونه گیری گلوله برفی" است.

 

  
نویسنده : ; ساعت ۱:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٢/٢٥
تگ ها : تز