قبل‌السفر

تا چند روز دیگر عازم ایران هستم. اسما برای انجام مصاحبه‌های تزم می‌روم. اما خودم می‌دانم که مصاحبه را می‌توانستم از طریق دیگر انجام دهم و تابستان را در اینجا بمانم. بهانه شد مصاحبه. سنگ هم که باشی هر بار که پدر و مادرت پشت تلفن می‌گویند دلمان برایت تنگ شده قدری آب می شوی. دیدنشان انرژی می شود برای به پایان رساندن این راه طولانی. کمتر لحظه‌ای به شیرینی لحظات وصل است. همان لحظاتی که از آخرین هفت‌خوان مسافرت رد می‌شوی و مامور گمرک گذرنامه‌ات را دستت می‌دهد و سرت را که بلند می‌کنی پشت شیشه‌ها همه عزیزانت را می‌بینی که شاد و هیجانزده بالا و پایین می‌پرند و همین که وارد سالن می‌شوی روی سر و کولت می‌پرند. آن لحظات همه‌مان سراپا شادی هستیم. این بار هم که یک موجود یک سال و نیمه را هم از خواب بی‌خواب می‌کنند و به فرودگاه می‌آورند که خاله‌اش را ببیند و خوشحال شود و احتمالا از خوشحالی بزند زیر گریه و از بغل مامانش جم نخورد.

 

 می‌دانم که این دو ماه مثل برق می‌گذرد. بخاطر همین هم برنامه ریزی کرده‌ام که بتوانم مصاحبه‌هایم را به خوبی انجام دهم. فردای روزی که می‌رسم با یک وبلاگ نویس فداکار قرار مصاحبه دارم. فداکار، چون قرار است فردایش به یک مسافرت دور و دراز برود و این تنها فرصت است. بقیه را می‌گذارم بعد از کمی استراحت. از بیست و سه  نفر از وبلاگنویسهای ساکن ایران هجده نفر قبول کردند که با من حضوری مصاحبه کنند که به نظرم رقم قابل توجهی است. چرا که اعتماد کردن به فردی که فقط وبلاگی ازش می‌شناسی و قرار ملاقات به او دادن لااقل برای ما ایرانی‌ها نباید کار آسانی باشد. از چهار نفری که ساکن ایران هستند اما مصاحبه حضوری را نپذیرفتند یک نفر گفت که خجالتی است،‌ دو نفر دیگر دلیلی ذکر نکردند و نفر چهارم گفت که شوهرش موافق نیست. با یک نفر هم به علت دوری راه تا تهران قرار مصاحبه صوتی گذاشتم. از همه این وبلاگ نویسهای خوب ممنونم که به سوالات من جواب می‌دهند. روزهای اول انتخابم با بدشانسی شدید مواجه شدم. دو نفر از وبلاگ نویسها جواب ایمیلم را ندادند. برای یکیشان دو بار هم کامنت گذاشتم که باز جواب نداد. نفر سوم هم جواب ایمیلم را نداد. برایش کامنت گذاشتم که نظر عنایتی کند. بعد از چند روز جوابم را داد که خوشحال می‌شود کمکم کند اما به شرطی که سوال و جوابها کوتاه باشد. و با وجود قولهای مساعد من دیگرجواب نداد. نفر چهارم به سرعت جوابم را داد و شکسته نفسی کرد که وبلاگ من که بدرد نمی‌خورد. از قضا وبلاگ ایشان از جمله وبلاگهایی بود که بسیار به درد من می‌خورد. خواستم برایش بنویسم بابا جان مگه شما باید تعیین کنی که برای من مفید است یا نه. تازه مگه خودت در وبلاگت ننوشته بودی کسی قدر و ارزش من را نفهمیده بجز استاد فلانی. خب حالا هم که یکی فهمیده چرا تحویلش نمی‌گیری. که البته ننوشتم و خواهش کردم که تعارف را کنار بگذارد و اگر مایل هست که به سوالات من جواب دهد اعلام کند. که او هم بسیار خشک گفت نه. که البته این حق را داشت و من خیلی هم ازش ممنونم که من را چند روز در انتظار جواب نگذاشت و زود جواب داد. اما شما حال من تازه کار را در نظر بگیرید که در اولین قدمهایش تپ و تپ به زمین می‌خورد. این مرحله که رد شد تا آخر هیچ‌کس به من جواب منفی نداد.

 

تا به حال دو تا از مصاحبه‌هایم را انجام دادم. دوست محبوبی که موقتا ساکن گرونوبل  است و آقا معلم کم نظیری که از طریق چت صوتی با هم صحبت کردیم. این دو مصاحبه به قدری برای کار من مفید بودند که تمام سختی کار به شیرینی تبدیل شد. اطلاعاتی که به من دادند بسیار جالب بود و اصلا خارج از موضوع حرف نزدند. به نظر خودم نقش پرسش‌ها خیلی مهم است. خدا پدر و مادر جامعه شناسها را بیامرزد که همچین روش تحقیقی کشف کردند.

 

دیدار وبلاگنویسهایی که وبلاگشان را می خوانم از جالبترین اتفاقهای سفرم می تواند باشد. وبلاگنویسها معمولا با وبلاگشان فرق می کنند.چون اولا خود وبلاگنویس همه جنبه های فکری و درونیش را روی وبلاگ به نمایش نمی‌گذارد ثانیا من خواننده با خواندن نوشته‌هایش تصویری از او در ذهنم می‌سازم که ممکن است با شخصیت واقعی او ارتباط زیادی نداشته باشد. البته دیدارهای این بار من با وبلاگنویسها نمی‌تواند خیلی طولانی باشد و برای یک مقایسه کامل بین شخصیت وبلاگی و شخصیت حقیقی وبلاگنویسان کافی نیست اما انسانها در اولین برخوردهایشان با رفتار و گفتارشان اطلاعات زیادی- غلط یا درست- از خودشان می‌دهند که معمولا شکل‌گیری تصویرشان در ذهن مخاطب تاثیر بسیار می‌گذارد.  به هر حال دیدن آنها و شنیدن جوابهایشان به سوالاتم هیجان‌انگیز است.

خب این درازیادداشت هم قبل‌السفر من بود؛ البته سفر به شرطی که کارمندان راه آهن ، متروی پاریس و فرودگاه اُرلی اعتصاب نکنند. تا سارکوزی بجنبد و رفرمهایش را به اجرا بگذارد و داد مردم را دربیاورد باید در رفت. در سفر که باشم شاید فرصت برای نوشتن زیاد نداشته باشم. تابستان خوب و پر از فالودهٔ شیرازی‌یی داشته باشید.

 

/ 57 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شقايق

موضوع جالبيه...به نظر من هر چقدر توی وب آدم کهنه کارتر می شه نشون دادن آينه خود خود سخت تر می شه.مثل زندگی ديگه .

احمدرضا

خانومی موفق باشی..وبلاگ خوب و اموزنده ای داری... راستی....هيچی..فعلانه بای...

yasaman

شادی عزيزم همين الان ايميلت رو ديدم من در خدمتم نميدونم هر کاری لازمه بگو... منم دوست دارم اين مصاحبه حضوری باشه ديدن يه دوست که فعلا هم مهمون ماست لذت بخشه... در ضمن تموم اسمها در وبلاگ من واقعيه درست مثل تموم اتفاقات... چون خيلی عجله دارم فعلا فقط پست بالایی رو خودنم ولی از ظاهر وبلاگت اينجور به نظر مياد که از اون وبلاگهايی که من از خوندنشون لذت ميبرم... ميدونم که الان خانواده ات چقدر از حضورت غرق لذت هستن برات لحظات پر از شادی رو آرزومندم... گل]

yasaman

شادی جون من با اجازه لينکت کردم.

محبوبه

سلام شادی جان يه بين السفر هم می نوشتی هم دلمون کمتر تنگ می شد هم از ايران هم پست نوشتن صفايی داره... حسابی خوش بگذره اين روزهای باقيمانده

yasaman

شادی عزيزم عجب روز خوبی بود کلی از ديدنت و حرف زدن باهات لذت بردم... تو باعث شدی که بيشتر و با دقت تر به خودم نگاه کنم. ممنون. راستی اون لينک اولين پستمو ذدرست کردم اما يه بارم اينجا برات ميزارم قربونت ياسمنhttp://www.mehrabooni-sedaghat.blogsky.com/

کاوه - روزمرگی

سلام دوست عزیز توصیف زیبایی از لحظه های وصل کردید . امیدوارم حلاوت وشرینی این دیدار ها تا مدتها براتون تداعی کننده خاطرات خوب و شیرین اینجا موندن کنار خانواده باشه. امیدوارم مصاحبه هاتون هم که مبنای تحقیقاتتون هست با موفقیت انجام بشه و نتیجه اش رو هم ماها بتونیم ببینیم . منم به روزم . میدونی که کسی که تو دنیای مجاز مطلب جدید مینویسه چقدر منتظر دیدن نظرات دیگرانه . نه بخاطر اینکه محتاج باشه که مورد نقد قرار بگیره که اینم یکی از دلائله . بلکه برای اینکه بازخورد شخصیت مجازیش و نوشته هاش و ببینه . این از همه برای من مهم تره و لا غیر . در پناه دادار پایدار انشالله

راحله

شادی جان من مدتی هست دیگر ساکن پاریس نیستم وگرنه با کمال میل در خدمتت بودم عزیزم . ولی ااگر هنوز طبق نامه ای که نوشتی کمکی می توانم بکنم خبرم کن عزیزم . سفر هم در کنار عزیزان خوش بگذزد حسابی .

حمیده

جلسه دوم آموزش فنگ شویی در برنامه خانه مهر روز چهار شنبه ۳۱ مردادماه ساعت ۱۰.۵ از شبکه سوم سیما پخش خواهد شد. از امروز می توانید جلسات آموزش فنگ شویی که از طریق برنامه خانه مهر پخش می شود را از طریق این وبلاگ پیگیری نمایید.

نسيمک

سلام خانم ضابط من همین امروز با وبلاگ شما آشنا شدم. پایان نامه من هم در مورد وبلاگ ها بود. رشته من هم ارتباطات هست. خوشحال میشم اگه تو این مدت که ایران هستین، یه ملاقاتی با هم داشته باشیم. من براتون ایمیل هم میزنم و اطلاعات بیشتری از خودم اونجا بهتون میدم. به امید دیدار